counter 2,696

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอ

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอว่าเราไปเพื่ออะไร

สิ่งที่ได้รับกลับมามันคุ้มค่าแน่นอน

อย่ามองสิ่งที่ตัวเองอยากได้รับแต่ไม่ได้รับ

ต้องมองสิ่งที่ตัวเองได้รับแล้วเห็นว่ามันมีค่าสิ

ต้องคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสจะหาได้จากที่ไหนอีกแล้ว

แม่ก็บอกว่า เราอาจจะได้รับในสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะได้รับ และอาจจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสอีกแล้วในชีวิตนี้

เพราะฉะนั้น เกิดอะไรขึ้นก็อดทนเอา นึกถึงคำของแม่ไว้ และเชื่อในการตัดสินใจตนเอง

เราจะไปอยู่ในที่ที่ใกล้จินที่สุด แต่ก็เหมือนกับห่างไกลจินมากที่สุดเหมือนกัน

ขอแค่ได้ไปเดินถนน และทุกที่ที่มีจินกับคัตตุนก็เป็นพอ ที่ที่เราใฝ่ฝัน

ถ้ามีอะไรที่พอจะทำเพื่อผู้ชายคนนี้ได้ก็จะทำ...

และนี่แหละ เรากำลังทำอยู่นี่ไง

ครั้งหนึ่งในชีวิตนี่แหละ ไปญี่ปุ่น เสียค่าใช้จ่ายนิดเดียว ไปหนึ่งปี ก็คุ้มแล้วหละ ชีวิตนี้คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ไปครั้งนี้ก็ไปเอาประสบการณ์ ไปเอาภาษา ไปเอาตัวเองที่เปลี่ยนแปลงแล้วกลับมา หลายๆอย่าง เราว่ามันคุ้มค่าแน่นอน ^^

แล้ววันหลังค่อยหาลู่ทางไปเองเนาะ ^^

สู้ๆค่ะ

เดินทาง 8 เมษา ไปลงที่นาริตะ โตเกียวหละ ^^

 

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอ

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอว่าเราไปเพื่ออะไร

สิ่งที่ได้รับกลับมามันคุ้มค่าแน่นอน

อย่ามองสิ่งที่ตัวเองอยากได้รับแต่ไม่ได้รับ

ต้องมองสิ่งที่ตัวเองได้รับแล้วเห็นว่ามันมีค่าสิ

ต้องคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสจะหาได้จากที่ไหนอีกแล้ว

แม่ก็บอกว่า เราอาจจะได้รับในสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะได้รับ และอาจจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสอีกแล้วในชีวิตนี้

เพราะฉะนั้น เกิดอะไรขึ้นก็อดทนเอา นึกถึงคำของแม่ไว้ และเชื่อในการตัดสินใจตนเอง

เราจะไปอยู่ในที่ที่ใกล้จินที่สุด แต่ก็เหมือนกับห่างไกลจินมากที่สุดเหมือนกัน

ขอแค่ได้ไปเดินถนน และทุกที่ที่มีจินกับคัตตุนก็เป็นพอ ที่ที่เราใฝ่ฝัน

ถ้ามีอะไรที่พอจะทำเพื่อผู้ชายคนนี้ได้ก็จะทำ...

และนี่แหละ เรากำลังทำอยู่นี่ไง

ครั้งหนึ่งในชีวิตนี่แหละ ไปญี่ปุ่น เสียค่าใช้จ่ายนิดเดียว ไปหนึ่งปี ก็คุ้มแล้วหละ ชีวิตนี้คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ไปครั้งนี้ก็ไปเอาประสบการณ์ ไปเอาภาษา ไปเอาตัวเองที่เปลี่ยนแปลงแล้วกลับมา หลายๆอย่าง เราว่ามันคุ้มค่าแน่นอน ^^

แล้ววันหลังค่อยหาลู่ทางไปเองเนาะ ^^

สู้ๆค่ะ

เดินทาง 8 เมษา ไปลงที่นาริตะ โตเกียวหละ ^^

 

ซื้อของจนเหนื่อย...

วันนี้หมดเงินไปกะการซื้อของเยอะเลย

 

กรี๊ดดดสลบไปเลย

 

เรื่องคอนแทคเลนส์ เถียงกันอยู่นานว่าจะใส่แว่นหรือใส่คอนแทคดี จนหน้ามุ่ยและหงุดหงิดอ่า แต่เราก็พยายามไม่อะไรมาก แต่สุดท้ายก็เลือกคอนแทค แม่กับน้องก็บ่นๆ สงสัยจะว่าเราเรื่องมาก เหอๆๆๆ ขอโทษนะจ๊า

 

ขอโทษจริงๆ แต่เราก็เรื่องมากจริงๆนั่นแหละ แต่ไม่อยากใส่แว่นนี้อ่า มันไม่มีความมั่นใจ  จะตัดแว่นใหม่ก็แพงหูฉี่เลยถ้าจะเอาที่มันสวยๆและใส่ไปไหนมาไหนได้อ่านะ

 

แต่สุดท้ายก็ตกลงกันได้หละน้า ว่าซื้อคอนแทคไปเลย ราคามันไม่ต่างกันมาก แล้วก็เอาน้ำยาล้างไป 2 ขวด ตรงนี้แหละที่แม่เป็นห่วง เพราะกลัวว่ามันจะหนักหนะ กลัวจะยัดใส่กระเป๋าไปไม่ได้ ก็เลยเอาสองขวดก่อนแล้วกัน แล้วถ้าหมดค่อยส่งไปอีกทีทีหลัง

 

เสร็จแล้วพู่ก็จะไปซื้อรองเท้าใช่ป่ะ เราเลยแยกไปดูหมวกกะถุงมือ ได้แค่หมวกมา 1 ใบ เปนแบบที่จินใส่แล้วดูดีอ่า อยากใส่มากๆ จะใส่บ่อยๆแล้วกัน 5 5

 

นั่นแหละ แล้ววันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว ไปนั่งกินไอติมด้วยกัน อิ่มเลย แล้วก็แค่นี้แหละ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่ได้ซื้ออะไรต่อจากนั้น แล้วก็กลับ

  

อืมมมม มีอะไรอีกน้า พอแล้วดีกว่า ไปอาบน้ำละ เหนื่อยอ่า ไม่รู้จะทำไรดี อยากมีเวลาพักผ่อนอยู่บ้านนานกว่านี้ อันนี้อาไร กลับมาอยู่ได้หนึ่งอาทิตย์ ออกไปซื้อของข้างนอกก็บ่อย เล่นเนตก็เล่นอีก เง้อ เหมือนไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองและครอบครัว ฮื่อๆ ขอโทษจริงๆ แล้วนี่วันอังคารก็ต้องกลับไปกรุงเทพอีกละ แล้วก็จะเลยไปญี่ปุ่นเลยยย

 

พรุ่งนี้จะได้อยู่บ้านอีกหนึ่งวันเต็มๆ ก็จะพยายามคิดทบทวนทุกอย่างและจะทำตัวให้เปนประโยชน์แล้วกันนะ

 

ตอนนี้จะหยุดคิดเรื่องฟิคก่อน เหอะๆ พรุ่งนี้จะดูว่าขาดเหลืออะไรอยู่บ้าง จะดูทุกซอกทุกมุมแล้วกัน

 

พรุ่งนี้จะอยู่กับตัวเอง อยู่กับบ้าน อยู่กับครอบครัวและญาติๆ จะยังไม่เข้าไปโหลดคลิป จะไปโหลดที่กรุงเทพเอาแล้วกัน อาจจะดีกว่า

 

อยากทำใจให้สงบบ้าง  ไม่อยากคิดอะไร เราหงุดหงิดมาหลายวันแล้ว ไม่ดีเลย เหอะๆๆ

 

อยู่กับคนที่รักและดูแลเราบ้างเถอะนะ

 

ไปละดีกว่า

 

บายค่า

 

ps. เมื่อวาน KATTUN Debut 2nd Anniversary ^^ ยินดีด้วยค่า

ต่อจากนี้ไปก็ขอให้สร้างผลงานออกมาเรื่อยๆนะ อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ตลอดไป ^^ อยู่กับแฟนเพลงทุกๆคนตลอดไปด้วยหละ ~

 

รักคัตตุนมากๆ

จะติดตามตลอดไป

 

จำได้ว่าสองปีที่แล้ว กำลังเรียนอ.อุ๊อยู่เลย แอบรู้สึกผิดที่ตอนนั้นละเลยคัตตุน (แต่ต่อไปนี้จะไม่ทำอีกแล้วหละค่า >o<")

แต่ก็เพื่ออนาคตนั่นแหละนะ >o<"

จะได้ทำงาน มีเงิน บินไปหาคัตตุนได้ไง อิอิ ^^

 

 

 

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอ

ต้องรู้ตัวอยู่เสมอว่าเราไปเพื่ออะไร

สิ่งที่ได้รับกลับมามันคุ้มค่าแน่นอน

อย่ามองสิ่งที่ตัวเองอยากได้รับแต่ไม่ได้รับ

ต้องมองสิ่งที่ตัวเองได้รับแล้วเห็นว่ามันมีค่าสิ

ต้องคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสจะหาได้จากที่ไหนอีกแล้ว

แม่ก็บอกว่า เราอาจจะได้รับในสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะได้รับ และอาจจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสอีกแล้วในชีวิตนี้

เพราะฉะนั้น เกิดอะไรขึ้นก็อดทนเอา นึกถึงคำของแม่ไว้ และเชื่อในการตัดสินใจตนเอง

เราจะไปอยู่ในที่ที่ใกล้จินที่สุด แต่ก็เหมือนกับห่างไกลจินมากที่สุดเหมือนกัน

ขอแค่ได้ไปเดินถนน และทุกที่ที่มีจินกับคัตตุนก็เป็นพอ ที่ที่เราใฝ่ฝัน

ถ้ามีอะไรที่พอจะทำเพื่อผู้ชายคนนี้ได้ก็จะทำ...

และนี่แหละ เรากำลังทำอยู่นี่ไง

ครั้งหนึ่งในชีวิตนี่แหละ ไปญี่ปุ่น เสียค่าใช้จ่ายนิดเดียว ไปหนึ่งปี ก็คุ้มแล้วหละ ชีวิตนี้คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ไปครั้งนี้ก็ไปเอาประสบการณ์ ไปเอาภาษา ไปเอาตัวเองที่เปลี่ยนแปลงแล้วกลับมา หลายๆอย่าง เราว่ามันคุ้มค่าแน่นอน ^^

แล้ววันหลังค่อยหาลู่ทางไปเองเนาะ ^^

สู้ๆค่ะ

เดินทาง 8 เมษา ไปลงที่นาริตะ โตเกียวหละ ^^

 

ซื้อของจนเหนื่อย...

วันนี้หมดเงินไปกะการซื้อของเยอะเลย

 

กรี๊ดดดสลบไปเลย

 

เรื่องคอนแทคเลนส์ เถียงกันอยู่นานว่าจะใส่แว่นหรือใส่คอนแทคดี จนหน้ามุ่ยและหงุดหงิดอ่า แต่เราก็พยายามไม่อะไรมาก แต่สุดท้ายก็เลือกคอนแทค แม่กับน้องก็บ่นๆ สงสัยจะว่าเราเรื่องมาก เหอๆๆๆ ขอโทษนะจ๊า

 

ขอโทษจริงๆ แต่เราก็เรื่องมากจริงๆนั่นแหละ แต่ไม่อยากใส่แว่นนี้อ่า มันไม่มีความมั่นใจ  จะตัดแว่นใหม่ก็แพงหูฉี่เลยถ้าจะเอาที่มันสวยๆและใส่ไปไหนมาไหนได้อ่านะ

 

แต่สุดท้ายก็ตกลงกันได้หละน้า ว่าซื้อคอนแทคไปเลย ราคามันไม่ต่างกันมาก แล้วก็เอาน้ำยาล้างไป 2 ขวด ตรงนี้แหละที่แม่เป็นห่วง เพราะกลัวว่ามันจะหนักหนะ กลัวจะยัดใส่กระเป๋าไปไม่ได้ ก็เลยเอาสองขวดก่อนแล้วกัน แล้วถ้าหมดค่อยส่งไปอีกทีทีหลัง

 

เสร็จแล้วพู่ก็จะไปซื้อรองเท้าใช่ป่ะ เราเลยแยกไปดูหมวกกะถุงมือ ได้แค่หมวกมา 1 ใบ เปนแบบที่จินใส่แล้วดูดีอ่า อยากใส่มากๆ จะใส่บ่อยๆแล้วกัน 5 5

 

นั่นแหละ แล้ววันนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว ไปนั่งกินไอติมด้วยกัน อิ่มเลย แล้วก็แค่นี้แหละ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่ได้ซื้ออะไรต่อจากนั้น แล้วก็กลับ

  

อืมมมม มีอะไรอีกน้า พอแล้วดีกว่า ไปอาบน้ำละ เหนื่อยอ่า ไม่รู้จะทำไรดี อยากมีเวลาพักผ่อนอยู่บ้านนานกว่านี้ อันนี้อาไร กลับมาอยู่ได้หนึ่งอาทิตย์ ออกไปซื้อของข้างนอกก็บ่อย เล่นเนตก็เล่นอีก เง้อ เหมือนไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเองและครอบครัว ฮื่อๆ ขอโทษจริงๆ แล้วนี่วันอังคารก็ต้องกลับไปกรุงเทพอีกละ แล้วก็จะเลยไปญี่ปุ่นเลยยย

 

พรุ่งนี้จะได้อยู่บ้านอีกหนึ่งวันเต็มๆ ก็จะพยายามคิดทบทวนทุกอย่างและจะทำตัวให้เปนประโยชน์แล้วกันนะ

 

ตอนนี้จะหยุดคิดเรื่องฟิคก่อน เหอะๆ พรุ่งนี้จะดูว่าขาดเหลืออะไรอยู่บ้าง จะดูทุกซอกทุกมุมแล้วกัน

 

พรุ่งนี้จะอยู่กับตัวเอง อยู่กับบ้าน อยู่กับครอบครัวและญาติๆ จะยังไม่เข้าไปโหลดคลิป จะไปโหลดที่กรุงเทพเอาแล้วกัน อาจจะดีกว่า

 

อยากทำใจให้สงบบ้าง  ไม่อยากคิดอะไร เราหงุดหงิดมาหลายวันแล้ว ไม่ดีเลย เหอะๆๆ

 

อยู่กับคนที่รักและดูแลเราบ้างเถอะนะ

 

ไปละดีกว่า

 

บายค่า

 

ps. เมื่อวาน KATTUN Debut 2nd Anniversary ^^ ยินดีด้วยค่า

ต่อจากนี้ไปก็ขอให้สร้างผลงานออกมาเรื่อยๆนะ อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ตลอดไป ^^ อยู่กับแฟนเพลงทุกๆคนตลอดไปด้วยหละ ~

 

รักคัตตุนมากๆ

จะติดตามตลอดไป

 

จำได้ว่าสองปีที่แล้ว กำลังเรียนอ.อุ๊อยู่เลย แอบรู้สึกผิดที่ตอนนั้นละเลยคัตตุน (แต่ต่อไปนี้จะไม่ทำอีกแล้วหละค่า >o<")

แต่ก็เพื่ออนาคตนั่นแหละนะ >o<"

จะได้ทำงาน มีเงิน บินไปหาคัตตุนได้ไง อิอิ ^^

 

 

 

ว่าด้วยเรื่องของวันนี้

วันนี้เราทำอะไรบ้างหละ

ก็ไม่ได้ทำอะไรที่มันเป็นประโยชน์หรอก 5 5

นั่งดูจินไง 5 5 (นี่แหละเป็นประโยชน์มากมายต่อจิตใจ)

ก็ถ้าไม่ดูจินก็ไม่รู้จะทำอะไรแล้วหละ

แต่งฟิก?...เอ้อใช่ ลืมไปเรยอ่า

ใครบอกให้แต่งฟระ? (เริ่มโมโห) 5 5 ปล่าวหรอก มันเปนความเต็มใจของเราเอง เพื่อจินเมะแล้ว สู้ๆ

ต้องเอาให้จบ เรื่องนี้ต้องจบ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม...

เข้าเรื่องต่อ...

หรือว่าจะอ่านภาษาญี่ปุ่น?? อื้มมม ดูเป็นเหตุเป็นผลดี แล้วทำไมไม่ทำล่า~~~

แต่ก็มะเปนไรหรอก มะต้องรีบร้อน ยังมีเวลาได้ทบทวนอยู่

....................................................

มาเข้าเรื่องของจินต่อดีกว่า...

วันนี้เพิ่งจะได้โหลดการ์ตูนตอนฮอกไกโดมาดู ทั้งๆที่ตอนสองเค้าจะออนแอร์กันวันนี้แล้ว แต่เราก็เพิ่งได้ดูตอนหนึ่ง

แล้วก็เพิ่งได้ดูตอนที่ ELT มาด้วย ฮ่าๆๆ ดีเลย์มาก คนอื่นเค้าได้ดูกันไปเปนชาติแร้ววว

แต่มะเปนไร ต่อไปนี้เราจะไม่พลาดอีก โหะๆๆ

พูดถึงเรื่องฮอกไกโด

กรี๊ดดด จินน่ารักมากก ยูอิจิก็ตลกมากๆ แค่หน้าก็ฮาแล้วอ่ะ ถือว่าเปนตัวสร้างสีสันสุดๆ

จินน่ารักอ่ะ รู้สึกได้เลยว่ามันคือจินนนนน

ชอบตอนที่นั่งบนรถแล้วจินเอาผ้าสีดำมาคลุมหน้าตัวเองจนหมดอ่ะ 5 5 ซึ่งถ้าเปนเรา เราก็คงทำอย่างนั้น

ก็มันเจ็บหน้านี่นา อยากเอื้อมไปปิดให้ อิอิ

ชอบทุกๆฉากเลยสำหรับตอนนี้ ทำอะไรก็น่ารักไปหมด อยากรู้ว่าเค้าให้เล่นเกมส์อะไรกัน ทำไมทั้งจินและยูถึงทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

อ๊ากก อยากดูตอนหน้ามากๆ ตอนจินอุ้มเด็ก แล้วถามว่า เนมุ่ย? เนมุคุไน้? ดจจิ??

ง่วงมั้ย? ไม่ง่วงเหรอ? อันไหนแน่...5 5

คุณพ่อที่แสนดี น่าร๊ากกกก แล้วก็อยากรู้ว่าเค้าจะเชิญใครมาอ่า เห็นจินตกใจด้วย ต้องเปนเด็กน้อยคนนั้นแน่ๆเลย

จินลืมโกนหนวดหรืออย่างไร...แต่ไม่เปนไร น่ารักไปอีกแบบ ดีแล้วด้วยที่ไม่ใส่หมวก

เราว่าจินไม่ได้โกนหนวดกะจินใส่หมวก เราเลือกอันแรกดีกว่า 5 5 เราว่าจินใส่หมวกแล้วมันเห็นหน้าไม่ชัดอ่ะ  ดูอ้วนๆด้วย

โว้ววว

อาไรกันนี่

ไปละดีกว่า พรุ่งนี้ต้องไปยื่นเรื่องดรอปที่คณะ

ยังไม่รู้เลยว่าจะได้ไปวันไหน จาทันเห็นซากุระมั้ยนี่??

ฝันดีค่าทุกคน

ps..........เพิ่งได้อ่านคอม้มนต์หน้าที่แล้ว อยากรู้จังว่าเป็นใคร ที่คอมเม้นต์เรา ช่วยแสดงตัวด่วน!! เราอยากรู้จัก ^^ มาเป็นเพื่อนกันนะ! แล้วก็ขอบคุณมากๆที่อ่านฟิคเรา ^^

ps2........ คิดว่าจะใช้บล็อกนี้หละ ไม่เปลี่ยนละ ให้มันเปนทั้งไดและบลอกของเรานั่นแหละ หรือว่าอาจจะเอาบลอกนี้เขียนเรื่องจิน อีกบลอกอัพเรื่องตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น...คงจะดีเนอะ

โพสต์รูปจินวันละนิด จิตแจ่มใส ^^


momichi_haru